ONTSTAANSGESCHIEDENIS VAN ONZE ZAAK

HET PAKHUIS

Begin jaren vijftig werd er veel gebouwd in Heemstede. We hadden veel werk van Blom en
Schendstock. We kregen ruimtegebrek. Naast ons was het kruidenierswinkeltje van mevrouw
Visser. Haar man was overleden en ze deed niet zoveel meer. Ze liet doorschemeren dat ze
haar pakhuis wel wilde verhuren. Zodra die ouwe daar lucht van kreeg stapte hij er op af, en zo
werd er een gat in de werkplaatsmuur gehakt, om in het pakhuis te komen. Het is later dichtgemetseld, maar achter de zetbank is het nog te zien.
Op een zeker moment verkocht mevrouw Visser haar zaak aan Klaas Sas, en die zei meteen: "Een kruidenier kan niet zonder pakhuis," dus moesten wij er uit.
Nu had vader alles van het begin af meegemaakt, en hij herinnerde zich, dat er achter het pakhuis van mevrouw Visser een stuk niemandsland lag, nog eigendom van de Noordhollandse Exploitatie Maatschappij. Hij vertrok naar het Gooi waar de zoon van vroegere directeur woonde, de heer De Heer Kloots. Deze wist van dat stuk grond niets af, maar uit de tekeningen bleek dat het er was en niet gebruikt werd. Voor De Heer Kloots was het een meevaller, en voor ons ook.
Nu was het alleen nog de vraag of er gebouwd mocht worden, en of de buren geen bezwaar zouden maken. Vader ging met zijn liefste gezicht (wat nog niet meeviel!) en een bloemetje naar de diverse buurvrouwen en liet ze ondertekenen dat ze geen bezwaar hadden. Zo eenvoudig ging dat vroeger....
Zo konden we dus het pakhuis bouwen.

Vader bij de bouw van het pakhuis
Bouw pakhuis
Het oog van de meester
De timmermannen

Tegenwoordig is het pakhuis verhuurd.

Volgende 1 2 3 4 5

Klik sluitkruisje om terug te keren in het hoofdmenu