ONTSTAANSGESCHIEDENIS VAN ONZE ZAAK

LATERE JAREN

In de jaren '50 en '60 werkten we met rond de twintig monteurs - loodgieters en elektriciens. Alles rondom ons werd volgebouwd en van al deze nieuwbouw hadden wij het loodgieters- en elektrisch werk. Een heel bedrijf! Er waren dan ook drie bazen: mijn vader had de algehele leiding, mijn broer Jan Rekoert was er vooral voor het installatiebedrijf, en ik was voornamelijk in de winkel. Ik was altijd al het meest winkelier: al op jonge leeftijd schilderde ik de prijskaartjes en bordjes voor in de winkel, zoals ik dat nu nog steeds doe. Na de oorlog veranderde ik de winkel langzaam van een showroom vol badkuipen en lampenkappen in een zaak waar de moderne elektrische apparaten die in die tijd volop uit Amerika en Engeland kwamen, te koop waren en gedemonstreerd werden. Wasmachines. Mixers. Strijkijzers met thermostaat. Broodroosters.
Er was voor hele dagen een boekhouder, die vaak ook nog een hulp had: alles moest nog met de hand uitgerekend, lonen werden contant uitbetaald, rekeningen cash voldaan.
In 1973 moest mijn broer wegens gezondheidsproblemen stoppen met werken en trad hij uit de zaak. Ook mijn vader, die er tot dan toe nog bij betrokken was, trok zich terug - al kon ik altijd naar hem toe voor raad of hulp. Hij woonde nog steeds boven de zaak dus dat was nogal makkelijk! Ik zette het bedrijf alleen voort, samen met acht monteurs en een administratief medewerkster.
In 1977 had mijn dochter Marjon Rekoert haar opleiding Middelbare Detailhandelsschool afgerond en kwam bij me in de zaak. We waren weer een familiebedrijf. Marjon is net als ik vooral winkelier, al is ze een jaar met één van onze monteurs mee op karwei geweest.

Langzamerhand veranderde de situatie. Het aantal monteurs in de buitendienst slonk van acht naar vier, tot er eind jaren '80 nog maar twee over waren. Ook het klantenbestand veranderde. De mensen die de grote huizen in Aerdenhout bewoonden, waar altijd wel iets te klussen of te repareren viel, trokken in een verzorgingshuis of stierven. De nieuwe bewoners lieten veel minder vaak een loodgieter of elektricien komen: ze deden veel zelf of vroegen een handige kennis de klus op te knappen. Het was zowel moeilijk aan personeel als aan werk te komen. Toen in 1991 de ene monteur met VUT ging en de ander naar een andere baas, was het het juiste moment het installatiebedrijf af te stoten. Samen met Marjon ging ik doen wat ik altijd al het liefste gewild had: me richten op uitsluitend de winkel.
Het grote pakhuis, dat we in de jaren 50 hadden laten bijbouwen, was nu niet meer nodig, het werd verhuurd aan de firma Frame, een elektrisch installatiebedrijf, dus niet helemaal branchevreemd! Ook het bovenhuis kwam leeg te staan, in 2001, dat werd verkocht. Het eens zo kale pakhuis is nu een comfortabele opslagruimte met kantoor en kantine, het statige bovenhuis werd verdeeld in tal van huurkamers, maar de winkel veranderde sinds de jaren 50 nauwelijks, en ademde nog lang de sfeer van vroeger. Met een kiesschijftelefoon en een kassa met schuifhendels.

Meer over de geschiedenis kunt u in één aangesloten verhaal lezen in een Word-document, klik hier.

1 2 3 4 5

Klik sluitkruisje om terug te keren in het hoofdmenu